بالابلند !

                                                                      بر جلوخان منظرم

                                                                      چون گردش اطلسی ابر

                                                                                                          قدم بردار 

                                                                       از هجوم پرنده ی بی پناهی

                                                                       چون به خانه باز آیم

                                                                       پیش از آن که در بگشایم

                                                                       بر تخت گاه ایوان

                                                                                               جلوه ای کن

                                                                       با رخساری که باران و زمزمه است ...