شعر  ( gözlerin ) از  : ناظم حکمت

                                                         زندگی با این شعر و ترجمه اش :

                                                                             برای چشم هات

چشم ها ، چشم ها ، چشم هات ...

چه در زندان باشم ، چه بیمارستان

به دیدنم بیا

چشم ها ، چشم ها ، ...

چشم هات در خورشید

- در اواخر این بهار -

آنگونه اند اکنون

که کشتزارهای حوالی آنتالیا

در سپیده دم

چشم ها ، چشم ها ، چشم هات ...

چه بی اندازه در برابرم گریه کردند

و چه در نهایت طراوت ماندند !

مانند چشمان کودکی شش ماهه

شاداب و درشت

حتی یک روز هم

چشمانت بی خورشید نماندند

چشم ها ، چشم ها ، چشم هات ...

چشمانت به خماری تماشا کند

خوشبخت و شادمان

و با تمام فهم و کمال

 که عشق آدمی ست

آن چه در دنیا افسانه می شود

چشم ها ، چشم ها ، چشم هات ...

اکنون در آخر بهار

همچون بلوطستان های بورسا ست

و به برگ درختان می ماند

پس از باران تابستان

و در هر ساعت و فصلی

به استانبول

چشم ها ، چشم ها ، چشم هات ...

روزی می رسد گُل ام ! روزی می رسد

که انسان ها برادر هم اند

و به یکدیگر

با نگاه تو می نگرند

با چشم های تو  گُل ام !

                                                 ۸۶/۸/۲۹ 

گفتگوی تصویری ابراهیم گلستان و مسعود بهنود ( دانلود )

خاطره ی روسپیان سودا زده ی من - گابریل گارسیا مارکز

خاطره ی دلبرکان غمگین من - عطاءالله مهاجرانی( نقدی بر ترجمه ها و تحلیلی بر رمان)

عقرب، میان دود - داستانی از محمد عرب زاده در نشریه ی شهروند کانادا